Email Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

Aan de Minister van Financiën,

De heer W.Bos

Postbus 20201
2500 EE Den Haag

Amsterdam, 29 oktober 2009

Betreft: 1. Medezeggenschap voor VBP als stakeholder namens de cliënten 2. VBP als toezichthouder namens financiële consumenten 3. Oplossen problemen van gedupeerden van malafide financiële producten

Geachte heer Bos,

Met stijgende verbazing en verontrusting hebben wij de afgelopen weken wederom geconstateerd dat de belangen van cliënten van banken sluitpost zijn. Het toezicht in Nederland gaat kennelijk uitsluitend over de bewaking van de instandhouding van het bancaire systeem als zodanig. Er is bijna nooit de indruk gewekt dat de toezichthouders en de financiële sleutelfiguren zich druk maakten over de problemen die mensen hebben als gevolg van door de banken aangeboden financiële wanproducten. Jarenlang hebben niet alleen DSB, maar ook de andere banken financiële producten verkocht die mensen op termijn in grote financiële problemen brachten en brengen. Hoewel de toezichthouders hiervan op de hoogte waren, of dat in ieder geval hadden behoren te zijn, gaan deze praktijken nog gewoon door. Het is schrijnend te moeten constateren dat alleen de Stichting Probleemhypotheken zich het lot van gedupeerden aantrekt. De bestuursleden moeten dat, bij gebrek aan middelen bij de gedupeerden, ook nog voor het grootste deel op eigen kosten doen. Zowel de banken als de overheid bekommeren zich niet om de slachtoffers. In het beste geval worden producten van de markt gehaald, maar de slachtoffers worden niet geholpen en ook niet schadeloos gesteld. Vanzelfsprekend is het zo dat mensen zelf verantwoordelijk zijn voor hun eigen beslissingen. In een land als Nederland moeten burgers er echter op kunnen vertrouwen dat de banken geen producten aanbieden die mensen in grote problemen kunnen brengen. In Nederland hebben wij een overheid, geassisteerd door toezichthouders die mensen hiertegen beschermen. Dat dachten wij tenminste. Dit blijkt absoluut niet waar te zijn. Feitelijk moeten burgers zelf maar uitzoeken of een bankproduct goed is of niet goed en zelfs of een bank goed is of niet goed.

Toezichthouders behoren ons inziens direct in te grijpen als banken rare dingen doen of producten op de markt brengen die mensen in problemen kunnen brengen. De vrije markt van de aanbieders blijkt voor overheid en toezichthouders kennelijk belangrijker te zijn dan de zorg voor de burgers. De enige bescherming die de overheid biedt is de deposito garantieregeling die burgers schadeloos stelt tot € 100.000 als zij hun spaargeld kwijtraken door het omvallen van een bank.

Bij de overname van de ABN AMRO-bank door Fortis voorafgaand aan de bankencrisis was al duidelijk dat de bankrekeninghouders/cliënten van banken slechts toeschouwer waren. Hun belangen waren ondergeschikt aan de belangen van aandeelhouders, overheid en vrije markt. Bij de bankencrisis bleek vervolgens hoezeer de hele bancaire sector zich had misdragen. Niet het geld van aandeelhouders, maar de activa van de cliënten werden gebruikt om onverantwoorde risico’s te nemen. De cliënten van de banken bleken de echte risicodragers te zijn. Door overheidsingrijpen is dat risico deels afgedekt, maar in hun rol als belastingbetaler draaien diezelfde cliënten weer op voor de risico’s. De banken bleken ondertussen gewoon door te gaan met het aanbieden van veel te dure producten, het uitkeren van bonussen en riante ontslagvergoedingen.

Helaas moeten wij constateren dat er in Nederland iets structureel mis is met de bescherming van de clientèle van banken. Tevens constateren wij dat de overheid en de toezichthouders het niet hun primaire taak vinden om de belangen van de cliënten van banken voorop te stellen. Het faillissement van DSB, slechts mogelijk door falend toezicht, blijkt niet te betekenen dat de overheid daarvoor enige aansprakelijkheid aanvaardt. Een groot aantal cliënten blijkt risicodragend te zijn dan wel slachtoffer van door de bank op de markt gebrachte malafide producten. Een groot aantal van deze mensen staat achteraan in de rij bij de curatoren, terwijl zij dus de echte risicodragers blijken te zijn. Zij krijgen hun geld niet terug, moeten hun huis uit of moeten jarenlang krom liggen om de lasten te kunnen dragen. Allemaal zaken waar de overheidsbescherming het heeft laten afweten.

Het kan niet langer voortduren dat de cliënten van de banken geen enkele invloed hebben op de banken, op de producten en op de besluitvorming. Als belangrijkste stakeholder moeten zij medezeggenschap krijgen over alle zaken die voor cliënten van banken belangrijk zijn. Nu de toezichthouders falen gaat de VBP namens de cliënten het toezicht gaan houden over het aanbod van bankproducten, over de handhaving van de zorgplicht, over de opslagrente, over het niet meer uitbetalen van bonussen en over al die andere zaken die voor financiële consumenten van belang zijn.

Het in eigen hand nemen van de cliëntenbelangen via een cliënten-stakeholdervereniging kan het geschokte vertrouwen bij cliénten op termijn weer herstellen. De VBP kan door een groot vertrouwen op te bouwen bij de cliënten tevens een positieve bijdrage gaan leveren aan de stabiliteit van het financiële stelsel in Nederland.

Wij vragen van u als minister om ervoor te zorgen dat:

Wij verzoeken u tevens ervoor uit te spreken dat:

Wij verzoeken u om een spoedige afspraak over alle genoemde punten.

We willen ook van u horen of en op welke wijze u medezeggenschap voor onze stakeholdersvereniging vorm en inhoud wenst te geven.

Graag willen we ook spreken over de wijze waarop u diegenen die de belangen behartigen van gedupeerden en slachtoffers van financiële wanproducten wilt gaan financieren, daar dat werk nu in een aantal gevallen zonder of tegen een zeer geringe vergoeding wordt verricht.

Wij zullen aan de fractievoorzitters en aan de leden van de vaste kamercommissie Financiën een afschrift van deze brief sturen.

In een persbericht zullen we melding maken van deze brieven.

Hoogachtend,

Namens de VBP,

Drs. J.A. Hardeman

*Uit een steekproef van 100 personen getrokken uit alle gedupeerden die zijn aangesloten bij de Stichting Probleemhypotheken blijkt dat er gemiddeld 146% van de executiewaarde is gefinancierd.

Bijlage: Verklaring van de Vereniging van Bankrekeninghouders en Polishouders